رواية محيطة بالصبر والقوة الفصل السابع 7 بقلم عائشه احمد

رواية محيطة بالصبر والقوة الفصل السابع 7 بقلم عائشه احمد


رواية محيطة بالصبر والقوة الفصل السابع 7 هى رواية من كتابة عائشه احمد رواية محيطة بالصبر والقوة الفصل السابع 7 صدر لاول مرة على موقع التواصل الاجتماعى فيسبوك رواية محيطة بالصبر والقوة الفصل السابع 7 حقق تفاعل كبير على الفيسبوك لذلك سنعرض لكم رواية محيطة بالصبر والقوة الفصل السابع 7

رواية محيطة بالصبر والقوة بقلم عائشه احمد

رواية محيطة بالصبر والقوة الفصل السابع 7

.جواد بغضب: انتى جنيتى كيف عروسه وتنزلى على ششغلك فى صباحيتك 
عائشه بغضب بصتله وبصوت عالى : زى ما انت مسافر من غير حتى ما تعرفنى 
جواد بغضب: ياك بخاطرى مشكله وحصلت ولازم سافر لحلها وبعدين متقارنيش نفسك بيا 
عائشه بغضب: يعنى 
جواد : مفيش نزول الشغل تانى 
عائشه بغيظ: طب لو قلتلك متسافرش 
جواد : قلتلك مينفعش لازم اسافر عندى مشكله فالشغل 
عائشه بصتله كتير وهو كمان وبوجع اتكلمت : احم ولما هو شغل هتاخد مرام معاك لى 
جواد بص فى عنيها عايز يعرف غرضها اى من السؤال غيرة ولا اى بس عيونها فضحتها 
قرب منها وبهمس 
جواد : بتسألى لى وقرب منها وجنب ودنها غيرانه ولا
عائشه بتوتر من قربه : ل لا ب سأل بس 
جواد بنفس الهمس : تعالى معايا 
عائشه بتوهان : ها 
جواد قرب منها وهمس قدام شفايفها : تعالى معايا مش عايز ابعد عنك ولا دقيقه ولا ثانيه وقرب من شفايفها وباسها وهى تاهت معاه بس فاقوا على خبط عالباب زاحته ولفت وشها بعيد وهو ابتسم 
جواد : مين 
روحيه : الست مرام عايزاك يا جواد بيه 
جواد وهو باصص على عائشه : حاضر يا خاله جى 
جواد راح عندها : تيجى معايا 
عائشه بحزن : لا روح انت ومرام 
جواد خاب امله وسابها ومشى وهى قعدت مكانها 
************#******************
مر اليوم وجه وقت السفر 
جواد حب يدخل عندها يودعها خبط عالباب 
عائشه : ادخل 
جواد دخل : انا ماشى عايزة حاجه 
عائشه بحزن : دلوقتى طب لى مش الصبح يعنى عشان الطريق وكدا 
جواد : بحب اسافر بالليل 
عائشه : اه طب خلى بالك من نفسك وسوق على مهلك 
جواد قرب منها : خايفه عليا 
عائشه بصت فى عيونه : اكيد خايفه عليك 
جواد من غير مقدمات حضنها جامد : مش عايز ابعد 
عائشه : فصراع داخلى ما بين قلبها اللى بيقلها احضنيه اعترفى بمشاعرك وما بين ضميرها اللى بيقلها لو عرف حقيقتك هيكرهك 
بس انهارت حصونها لما سمعت كلمته 
جواد : هتوحشينى 
عائشه بدموع : ممكن متسافرش خليك معايا 
جواد مش مصدقه اللى سامعه :بعدها عنه وبيمسح دموعها عايزانى معاكى لى 
عائشه بدموع : مش عارفه بس مش عايزاك تبعد عنى  حاسه بالامان معاك عايزاك جنبى عالطول يمكن عشان بحبك يا جواد 
جواد مخلهاش تكمل ليقاطعها بقبله عصفت بكيانها 
بعد مدة بعد وبيمشى ايدة على وشها : هرجعلك عالطول يومين بالكتير 
عائشه بدموع : كلمنى لما توصل 
جواد : حاضر وسابها ومشى 
*************#*#*############
جواد سافر ووصل وهى فضلت مستنياه يرن بس مرنش 
صباح يوم جديد عالفطار 
عائشه : صباح الخير 
هنيه : صباح النور اقعدى يا بتى 
عائشه قاعدة وعايزة تسأل على جواد بس مكسوفه وبصت على حنين اللى شيفاها متوترة بس مش عارفه السبب 
حنين : اى رأيك نروح الجنينه يا عيوش 
خلف: فكرة زين روحوا غيروا جوا 
عائشه : جنينه اى 
هنيه : احنا عندينا جنينه متعرفيش ياك هتعجبك كتير 
عائشه ببسمه : اكيد بس هجهز جود 
عائشه سابتهم وطلعت عند بنتها بعد دقيقه دخلت هنيه 
هنيه : بتى ينفع اتكلم معاكى كلمتين
عائشه ببسمه : اكيد اتفضلى 
هنيه : بصى يا بتى انا فرحتى متتوصفش بيكى صدقينى ايوة مرام بنت خوى بس من يوم ما اتجوزت ولدى وانا ولدى حزين معشفهوش فرحان ابدا مرام كل همها الفلوس واللبس عمرها ما اهتمت بيه كل مكلش نام منمش اخر مأخرش مكنش يفرق معاها تصدقى لو قلتلك ان ندمانه انو اتجوزها 
عائشه بصالها باستغراب وهى كملت 
عندينا بيقولوا اعز من الولد ولد الولد بس انا معنديش ولد ولد كان نفسى يكون عندى بس هى مدورتش على حالها ابنى نفسه فى عيل وحاول كتير يعالجها بس هى مكنتش بترضى وتعيط كتير وكملت بحسرة وجواد عيحبها مكنش يستحمل دموعها بس بيقلك الجبل من كتر الحمول بيتهد وهو دة اللى حصل انا حذرتها كتير بس هى مكنتش عتسمع منى قلتلها اهمالك هيضيع جوزك منك وفعلا هو دة اللى حصل 
عائشه بحزن: انا اسفه انا مكنتش عايزة أذى حد
هنيه بحسرة : له متتأسفيش يا بتى انتى معتأذيش حد انا عايزة منك تفضلى جنبيه خليكى الصدر الحنين ليه انتى متعرفيش حاجه عن جواد جواد اتعذب كتير بحياته 
عائشه باستغراب: اتعذب 
هنيه بتوتر: هيجى الوقت اللى هيحكيلك فيه كل حاجه بس طلب من ام قلبها مفطور على ابنها هاتيله عيل نفسى احمل ولد ولدى على يدى ومسكت ايديها انا نفسى اشوف ابنى سعيد يا بتى
عائشه : صدقينى هعمل كل اللى اقدر عليه 
هنيه قامت وهى ماشيه : وديرى بالك من مرام هى بنت اخوى صح بس انا يهمنى سعادة ولدى ومرام ديرى بالك منها 
عائشه بصتلها : بس مرام يعنى متكلمتش معايا فحاجه تزعلنى 
هنيه بسخريه : اسمعى كلامى بس 
عائشه : حاضر 
***************************
بغرفه حنين بتكلم معاذ 
حنين : معاذ هتاجى ولا له 
معاذ بحب: اجى معاكى لاخر الدنيا 
حنين بحب : يا روحى انت 
معاذ: يا قلبى انتى مش عارف ناوى اخوكى يرضى ويجوزنا امته 
حنين : ان شاء الله قريب 
معاذ: بت انتى عتعرفى حاجه 
حنين بخبث: لا بس فى اللى هتأثر عليه 
معاذ مين 
حنين : العروسه الجديدة 
معاذ: عيشه 
حنين : ايوة 
معاذ : ازاى 
حنين : تعال بس وهى هتكون معانا وهقلك 
معاذ : هوا واكون عندك  
**************************
فالقاهرة فى شركات القناوى 
جواد بغضب: يعنى اى مفيش حل احنا من بالليل بندرس الموضوع مش قادرين تلاقوا حل 
فارس: اهدى يا جواد اهدى 
جواد : انا عايز احل المشكله دى فاسرع وقت اطلب اجتماع مع الشركه دى خلينا نشوف عايزين اى ونوصل لحل وسط 
فارس: حاضر وكمل بخبث بس انت اول مرة تكون مستعجل فى اى مرام مش معاك
جواد افتكر عائشه وابتسم : اتجوزت 
فارس كان بيشرب ميه بخها فى وشه
جواد : اى يا معفن دة جاتك القرف 
فارس بفرحه : احلف اخيرا يا راجل مين وشفتها فين وازاى ومعزمتنيش لى 
جواد ابتسم : اهدى هحكيلك كل حاجه وقص له كل شئ 
فارس: بس انت كدا وقعت نفسك فى مشكله يعنى اهلها لو عرفوا 
جواد : عشانها هحارب الدنيا يلا بقه اطلب الشركه خلينا ننجز 
فارس : ايوة يا عم عايز ترجع اه صح ومرام 
جواد بصله: معترضتش ولا فارق عندها 
فارس بسخريه : وهيفرق عندها لى ادام مفيش حاجه هتنقصها 
جواد : احم يلا يا فارس خلينا نخلص من الموضوع دة 
فارس : تمام هروح اطلب منهم اجتماع 
*********************************
فالبلد 
معاذ : يلا بينا 
حنين : يلا 
ماشيين بس وقفوا على صوت مندور 
مندور: اى دة العروسه رايحه فين اكدة دا انتى لسه مسبعتيش 
معاذ بغضب: مندور خلى بالك ومتلعبش فى عداد عمرك
مندور بخبث: اى والعريس سافر اكدة شكلك معجبتوش 
معاذ بغضب راح مسكه من جلابيته : انا قلت اى 
عائشه بتوتر وخوف : معاذ سيبه وابعد خلينا نمشى 
معاذ بغضب: حنين خدى عيشه ومشوا 
حنين : له هنمشى سوا 
معاذ بص لى مندور : احمد ربك ان جواد مسمعش كلامك الا صدقنى كان دفنك بأرضك 
واخد البنات ومشى 
مندور بصوت عالى: حسابنا ما خلصش يا عيله القناوى 
عائشه بتوتر: هو فى اى اى سر العداوة بينهم 
معاذ : متسأليش بس نصيحه ابعدى عن مندور ولو شفتيه صدفه ابعدى عنه دا شر ماشى عالارض 
عائشه : طب انا عايزة اعرف 
حنين : فى حاجات متنفعش تتعرف ومتستعجليش كل حاجه باوان 
مشوا وراحوا الجنينه 
**********************#####
فالقاهرة 
الاجتماع 
لين : استاذ جواد حضرتك اتفقت معانا عالمشروع واحنا ظبطنا امورنا وكنا هنبتدى البناء بس نعرف ان اصخاب الارض رفضوا يسلموا الارض 
فارس: يا انسه لين احنا اتفقنا معاهم بس هما بعد مادفعنا العربون رفضوا يتموا البيعه 
لين: مش مشكلتنا المشكله عندكوا حاليا وانتوا اخرتونا عن بدايه المشروع 
فارس باصص على جواد اللى ساكت : جواد اتكلم 
جواد بهدوء: طلباتكوا 
لين : المشروع يتم لاما تتدفعوا الشرط الجزائى 
جواد : تمام المشروع هيتم 
لين باستغراب: ازاى 
جواد : بس مش هنا 
فارس: فين 
جواد : فقنا 
لين باستغراب: قنا
جواد : ايوة ارض جاهزة وعالبنا وكمان محتاجين مستشفى هناك وكل حاجه هتتظبط المكان اللى العمال هيقعدوا فيه 
لين : لازم اعاينها الاول 
جواد : تمام الوقت اللى يناسبك بلغينى بيه
لين : ماشى 
جواد : الاجتماع انتهى عن اذنكوا 
فارس طالع ورا جواد : اى اللى عملته دة 
جواد : اى المشكله واتحلت عن اذنك بقه ورايا سفر
فارس ببسمه : واخيرا جت اللى جننتك يا جواد 
لين من وراه : بيحبها للدرجه دى 
فارس باستغراب: نعم 
لين بتوتر: قصدى اللى خلص الاجتماع بسرعه عشانها 
فارس : ايوة عن اذنك 
**********************************
المسا عائشه قاعدة مستنيه اى خبر عن جواد اللى مرنش عليها خالص يطمنها ومضايقه جدا وواقفه قدام المرايه : اكيد فرحان هو وهى طبعا انا اصلا مهمهوش اصلا لو اهمه كان كلمنى اطمن عليا بس اوف يا ربى بقه انا هتجنن من كتر التفكير انا هنام احسنلى 
تحت كان جواد وصل هو ومرام 
هنيه : خير يا ولدى قلت يومين وراجع اى رجعك بدرى 
جواد : خلصت شغلى 
مرام بغيظ: قوليله يا عمه حتى مستناش. نريح للصبح 
هنيه بخبث: وانتى كنتى عايزة تريحى ولا مكنتيش خلصتى مشاويرك 
مرام : واه يا عمه اى اللى عتقليه دة 
هنيه : ولا حاجه اطلعى ارتاحى من السفر اكيد تعبتى 
جواد كان سابهم بيتكلموا وطلع عند حنين 
حنين : ابيه انت جيت 
جواد: ايوة عملتى اللى قلتلك عليه 
حنين : ايوة كل حاجه زى ما قلت 
جواد : هى فين 
حنين : فاوضتها 
جواد ساب حنين وراح عندها فتح الباب كانت نايمه شالها من غير ما تحس بيه واخدها وطلع 
بيحاول يصحيها بيمشى ايدة على وشها 
جواد : انتى لو قتلوا قتيل جنبيكى ما هتصحيش ابدا عيشه قومى يا حبيبتى 
عائشه بنعس: اممممممم 
جواد : اممممم اى بس قومى 
عائشه نعس: جواد انت هنا 
جواد : لا هناك فوقى بقه 
عائشه بخضه قامت وزاحته : انت جيت ازاى 
جواد : جيت حالا 
عائشه : يعنى انت بجد
جواد : لا خيال 
عائشه بغيظ: اه ولسه فاكر انا مش قلتلك تطمنى عليك لما توصل ولا انت مكنتش فاضى طبعا وانا افرق عندك بايه 
جواد ببسمه شدها ليه ولف ايدة حوالين وسطها : انا فعلا مكنتش فاضى 
عائشه بغيظ: طب عن اذنك ابعد بقه وبعدين انا فين 
جواد: احنا فاوضه بحبها جدا فوق البيت وثانيا انا مكنتش فاضى لانى سافرت وحتى مريحتش وروحت الشغل عشان اخلص المشكله وارجعلك واول ما حلتها رجعت ادينى قدامك 
عائشه باستغراب: عايز تقنعنى انك منمتمش خالص 
جواد : انا فعلا منمتش ولا دقيقه عشان ارجعلك 
عائشه بفرحه : بجد 
جواد : بجد 
عائشه : طب ارتاح اكيد نعسان 
جواد بحب وهو بيقرب منها: له مش نعسان وبيقرب 
عائشه بتوتر وخوف: جواد حد ممكن يجى 
جواد : متخافيش الاوضه دى ممنوع حد يدخلها غيرى انا بس ومفتاحها معايا 
عائشه : بس انا فيها اهو 
جواد : انتى بس تتدخليها لان هنبدأ حياتنا فيها 
عائشه بخوف: جواد معلش ممكن يعنى احم ادينى قصدى متفهمش غلط 
جواد عرف انها خايفه من قربه : متخافيش انا عمرى ما هأذيكى 
........................................

انضم لجروب التليجرام ( هينزل فيه الرواية كاملة ) اضغط هنا
للانضمام لجروب الواتساب اضغط هنا  



حجم الخط
+
16
-
تباعد السطور
+
2
-