_ هو فين؟

ردت رنا بتوتر

_ كلمته وقالى انه جاي..

_ تمام اخرجي واول م يجي خليه يدخل بسرعه...

_حاضر يباشا ...بس وقفت تاني بتوتر 

_ فى ايه؟

_ هو ممكن عبدالرحمن يعرف انه مش هو اللى ...

قاطعها الباشا بغضب..

_ انتي غبيه ! عايزه تكشفينا..افرضى حد سمع؟! اقفلى على الموضوع ده خالص فاهمه !!

_ فاهمه فاهمه

_ يلا اخرجي ورني عليه خليه يجي ف اسرع وقت..

_ تمام..

خرجت رنا من قدامه وحاولت ترن على عبدالرحمن بس هو قفل تليفونه..! 

قالت بغضب

_ اوف بقااا غبى وهيضيعنااا

◇◇◇◇◇◇◇◇◇

عبدالرحمن كان ماشى وهو سرحان ومخنوق ...مش قادر يستوعب اللى حصل وبيفكر ف كل حاجه هو عملها  ازاى قدر يقتله !  وافتكر اللى حصل

                *فلاش باك*

               &&&&&&&

راح عبدالرحمن شقه عاصم وخد نفس بهدوء مريب..بعدها خبط ..فتح عاصم وابتسم وقال

_ عبدالرحمن ! ازيك يا جدع واحشني.. حضنه ودخلو قعدوا ...

_ ايه يعم اخبارك ايه؟

_ الحمدلله تمام..

_ دايما يغالى استنى هقوم نعمل حاجه نشربها...

_ عاصم مين اللى قتل شهد !!

اتصنم عاصم مكانه..لما عبدالرحمن قال كدا..ومعرفش يرد..

قام عبدالرحمن وقف قصاده وقال بهدوء مريب..

_ سكت ليه؟ 

اتكلم عاصم بصوت حاول يخليه طبيعي..

_ وبتسألنى انا ليه؟ هي مش كانت خطيبتك انت !

_ خطيبتى اه وبسألك عشان انت عارف مين قتلها..

_ لا معرفش ومليش علاقه بالموضوع اصلا..

اتكلم عبدالرحمن بغضب ومسكه من ياقه قميصه..

_ عااصم..متعصبنيش اكتر من كدا انت عارف مين قتلهاا ! ف ريحني وقول...

زقه عاصم بعيد عنه وقال

_ قولتلك معرفش واتفضل برا بقا..

هجم عليه عبدالرحمن وفضل يضرب فيه...عاصم زقه وطلع مسدس وقال

_ عبدالرحمن متخلنيش اتصرف تصرف مش هيعجبك..

عبدالرحمن خد منه المسدس ف لحظه غدر وقال بغضب اعمى..

_ يا تقولى مين قتلها يا هقتلك يا عاصم..

عاصم بنرفزه

_ عبدالرحمن اهدي ونزل الزفت ده 

_ مش ههدي غير لما تقولى.!

_ قولتلك معرفش والله م اعرف...

_ يبقى انت اللى اختارت...

وبعدها نسمع صوت طلقه واصابت هدفها...

وقع المسدس من عبدالرحمن بصدمه..

                          &رجوع للواقع&

دموعه خانته ونزلت من غير م يحس..وقال بدموع

_ مكنش قصدى مكنش قصدى ده كله يحصل..والله مكنتش عايز كدا..بس بس هو السبب ايوا هو اللى مرديش يقولى الحقيقه.. ايوا هو هو الغلطان..

ظل يردد هذه الكلمات بدون وعي...حتي كانت ان تدهسه سياره... نزلت منها فتاه وذهبت له وقالت.

_ انت كويس...عبدالرحمن !!

_ همسه؟!

ابتسمت بهدوء

_ عامل ايه؟

رد بتوتر

_ الحمدلله..انتِ اخبارك ايه

_ بخير..

_ دايما يارب..

سكتو ثواني بعدها اتكلمت همسه بهدوء ولكن به بعض الحده

_ ليه؟

_ ليه ايه؟

_ ليه عملت كدا؟ ليه تأذيه بالشكل ده؟ هو اذاك ف ايه ! هاا ده حتي يبقى اخوك..

ابتسم بسخريه وقال

_ اخويا؟! انتي عارفه اخويا ده عمل ايه؟ عارفه اخويا ده بسببه انا حصلى ايه؟ ثم اكمل بزعيق ودموع تجمعت فى عينيه

_ عارفه بسبب اخويا ده انا اتحرمت من امي وابويا وحتي البنت الوحيده اللى حبيتها.. هاا تحبى اكمل ولا خلاص!

نظرت له همسه بشفقه ودموع وقالت

_ مين قالك كدا ؟ ده كله كدب..

صرخ بها بغضب

_ كدب ايه ؟ ده كله وتقولى كدب !

_.ايوا كدب ..لان اخوك معملش كدا..ايه ذنبه ان ابوك هو اللى خدك وهرب ! وايه ذنبه انه هو كمان اتحرم زيه زيك من الاب ابوك هو اللى ووهمهم انك ميت عشان يهرب بيك ويدخلك ف شغله اللى كان سبب ف موته.. ابوك اللى بسببه والدتك ماتت بعد م اتقهرت على موتك..

رد بغضب

_ بس اسكتى انتي كدابه...

اتكلمت بنرفزه

_ لا مش كدابه..انت اللى صدقت كل اللى اتقالك..انت اللى مشيت ورا اي حد قالك كلمه وحشه على اخوك...انت اللى مش راضى تستوعب ولا تصدق ان اخوك برئ..وانت بسبب غبائك قتلت صاحب عمركو عشاان تلبسها لاخوك بسبب كدبه اتكدبت عليك وانت صدقتها...

اتكلم بغضب وقهر 

_ وانتي بقا عيزاني اصدقك صح؟

قربت منه وقالت بصدق

_ والله العظيم دي الحقيقه يا عبدالرحمن..اخوك برئ من اي اتهام اتقالك ضده عشان تخليك تكره....

بعدها اتكلمت بدموع

_عبدالرحمن اخوك لو برائته مظهرتش هيتعدم ظلم ! حرام عليك نفسك وحرام عليك اخوك اللى هيبقى ضحيه للعبه قذره...

عبدالرحمن بصلها بتوهان..ومش عارف يعمل ايه ويصدقها ولا لا ! طب وهي ليه تكدب! هتستفاد ايه..

قال بتوهان

_ انا..انا مش عارف ولا فاهم حاجه..

اتكلمت همسه بأمل

_ انا ممكن اساعدك عشان اخليك تصدقنى ...ونقدر ننقذ عبدالله..

_ ازاى؟

اتكلمت همسه بتفكير ومكر

_ هقولك..

♤♤♤♤♤♤♤♤♤♤♤

فى مكان اخر..دخلت هي الى منزلها التى تسكن فيه مع والدتها ..

_ بطوط...يااا بطوط انتي يحجه فينك

_ انا هنا ياا لمضه..

جريت عليها حضنتها وقالت

_ وحشتيني يا بطوط

_ وانتي كمان يقلب بطوط.. هاا احكيلى عملتى اي؟

_ لا بصى بقا دي محتاجه قاعده طويله هدخل انام انا شويه عشان جايه تعبانه من الشغل ولما اصحي احكيلك..

_ ماشى يحبيبتى ..نوم العافيه

دخلت اوضتها...وغيرت هدومها...وافتكرت اللى حصل وهى جايه ابتسمت..بعدها قالت بغيظ

_ بس ده واحد قليل الادب ...يوهه بس بقى وانا مالى... نامي يبسنت نامي وعدي يومك...

اغلقت الانوار ..وخلدت للنوم

♡♡♡♡♡♡♡♡♡

وصل عبدالرحمن الى مكانهم الخاص وذهب للباشا..

_ كنت فين؟

رد ببرود

_ كنت بتمشى شويه ايه فى مانع؟

قاله بمكر

_لا مفيش بس متبعدش عن نظرى كتير

رد بسخريه

_ ليه شايفني عيل قدامك؟

_ انا هتغاضى عن طريقتك دي وخلينا ف المهم..

_ اللى هو؟

_ المحاميه همسه المنشاوى..

اتكلم باستغراب 

_ مالها؟

_ عايزها تبقى معانا ف اسرع وقت دماغها حلوه وعجبتنى وغير كدا هتفيدنا كتير

فكر شويه وبعدها قال

_ تمام سيبها عليا انا هتصرف

_ وانا واثق من ده

_ بعد اذنك...خرج عبدالرحمن ..ونظر ف اثره الباشا بغموض وقال

_ لازم اعرف ايه اللى ف دماغك يا عبدالرحمن..

♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧♧

يٌتبع..