كان خارج من الحمام فسمع صوت عمر على الباب فسمح له يدخل و عمر لما شافه قال : كويس أنك صحيت كنت جاى اصحيك يلا ألبس و تعالى احنا تحت .

رائد : و مراتى فين ؟ 

عمر : عل.... قصدى ملك تحت مع فهد 

رائد : طيب انا جاى وراك اسبقنى .

عمر سابه و نزل أما رائد  كان بيلبس و بيتوعد لعليا او الأصح  لملك بحساب عسير عشان تبقى تفكر مليون مرة قبل ما تتجرأ و تخونه او حتى تفكر تعمل حاجة تضايقه. 

نزل على صوت ضحك عمر مع فهد و عليا بتساعد الخدم و بتحط الفطار على السفرة و فجأة حست بحد بيحضنها من ضهرها و بيقول : صباح الخير يا حبيبتى .

من غير ما يتكلم هى عرفته من ريحة برفانه اللى بتكرها،  كانت محروجة جدا من الموقف قدام الخدم و عمر و فهد ، بعدته عنها براحة  و قالت و هى بتكمل رس الأطباق  : صباح النور و سابته و شدت كرسى و شاورت لفهد  و قالت : تعالى يا حبيبى عشان تفطر ، و بصت لعمر و رائد و قالت : و انتوا كمان .

رائد كان قاعد على الكرسى الأساسى و عمر على يمينه و فهد على شماله و عليا جنب فهد ، و كل شوية يتقصد يطلب منها تناوله حاجة و هو بيناديها بحبيبتى و كأنه بيحاول يثبت حاجة ، أما عمر كان مستغرب من طريقة رائد فى الفترة الأخيرة و خصوصا أنه  عمره ما كان بيتعامل كدا مع ملك ابدا ، هو اه كان بيحب ملك تعود و بيعاملها حلو بس مش للدرجة اللى بيعامل بيها عليا . 

كانت بتشيط و عايزة تولع فيه ازاى يبعتلهم فلوس ، هما مش محتاجين حاجة من حد ، هما كبار كفاية عشان يقدروا يسرفوا على نفسهم من ساعة ما نازلى سلمتها الظرف و هى راحة جاية .

نازلى : يا بنتى ما تتهدى  بقى 

ليان : انا مش ناقصاكى انتى كمان ، بتاخديه ليه ؟

نازلى : مكنتش اعرف فيه ايه 

ليان : طيب اتنيلى  البسى عشان نتزفت نشوف مين دا اللى جابه 

نازلى : اسمه وليد 

و هما خارجين من الشقة لمحت تحت رجلها كارت لما شالته لقت مكتوب عليه : وليد المصرى  و عليه عنوان المشفى  .

بعد ما خلص شغله و تقريبا بيقفل  فى الورق  اللى فى أيده عشان يمشى لكنه سمع صوت زعيق فقام عشان يشوف فى ايه و فى نفس اللحظة اللى كان هيفتح  فيها الباب  فى حد فتحه من برا جامد لدرجة أنه اتخبط  فى وشه و أنفه  نزف بسبب تأثير  الخبطة  و للصراحة  مكنش غير ليان هى اللى  عملتها اتفاجأت  لما شافته و هو كمان بس لما شاف نازلى وراها أعتقد أنهم  جيران  لما أفتكر اللى حصل معاهم امبارح ، اتكلمت و كأنها  معملتش  حاجة : أنت بتهبب  ايه هنا ؟ 

بصلها بطرف عينه و مردش  و قرب من مكتبه يجيب مناديل عشان يمسح الدم بس كانت خلصانة فقال : بعد إذنك يا محمد هاتلى مناديل قبل ما محمد يتحرك نازلى طلعت علبة مناديل قالت : اتفضل أنا معايا .

اخد منها و شكرها أما ليان قالت : ما أنت لسه بتتهبب تكلم أهو اومال  مش بترد عليا ليه ؟ 

طنشها و مردش أما محمد هو اللى قال : ما تحترمى نفسك يا آنسة انتى مش عارفة بتكلمى مين ؟ 

بصتله بغيظ و قالت : هو أنا وجهتلك كلام يا اسمك ايه ، و لا هو عينك المحامى بتاعه؟ 

محمد أستغفر فى سره و قال موجه كلامه لوليد : اطلب الأمن  يا دكتور وليد ؟

وليد قال و هو بيتحرك يقعد على مكتبه : روح أنت يا محمد اعمل اللى قولتلك عليه و أنا هتصرف معاها .

بعد ما محمد خرج قالت باستنكار  : هو انت بقى سى  وليد ؟

وليد بصلها و مردش و بعدين بص ل نازلى و قال : اتفضلى  يا آنسة اقعدي .

ليان بغيظ : هو انت بتيجى لعندى و تتخرس ؟ ما ترد عليا هو أنا بكلم نفسى ؟

رجع ضهره لورا و قال : اقعدى بس و وطى صوتك عشان تخرجى  من هنا على رجلك 

ابتسمت بسخرية و قالت : لاء يا واد خوفتنى الحقى يا نازلى رجلى مش شايلانى 

خبط على المكتب بعصبية و قال : ما تتزفتى تقعدى  و قولى جاية ليه و إلا أمشى من هنا مش فاضيلك  .

خافت من نبرته و قعدت بس برده لسه بترسم  الشجاعة و الجرأة و قالت و هى بتعطيه  الظرف : احنا مش محتاجين مساعدة من حد ، احنا مش متسولين عشان تعطف علينا احنا نقدر نصرف كويس على نفسنا و مش محتاجين مساعدة من اى مخلوق .

وليد مسك الظرف و قال : طب و أنا اعمل ايه مش فاهم ؟

ليان : فلوسك وفرها  لنفسك 

وليد حط الظرف مكانه و قال : أولا الظرف  مش ليكى هو للآنسة ليان ثانيا ...

قبل ما يكمل هى قالت بسخرية : دا على اساس أنا مين ؟ عطية ؟

أبتسم على الكلمة و قال : أنا قصدى الآنسة معاكى .

ليان : اه دا فى سوء تفاهم  ، بص يا وليد ...

وقفها هو المرة دى : وليد ؟!!!

ليان : اه وليد و لا ليك اسم تانى .

وليد : لاء وليد ، بس احفظى  الألقاب  

ليان بغيظ : يا دكتور وليد ، أنا ليان و هى نازلى 

وليد : اه تمام ، اللغبطة عندى بس أيا كان لازم تعرفى أن الظرف مش منى هو من الدكتور عمر .

ليان : أيا كان برده الفلوس دى متلزمناش ، عن إذنك .

اليوم مر على عليا و هى بتتهرب من رائد ، و بتتحجج أنها إما بتساعد فهد فى الدراسة و إما  بتشتغل فى المطبخ و بتحاولى تلهى نفسها على قد ما تقدر عشان متقعدش هى و هو فى مكان واحد ، الليل كان دخل و رائد قال أنه خارج رايح مشوار ، عليا فرحت لما قالها  بس متعرفش أنه بيخطط لهلاكها و إن دا ممكن يكون آخر نهار يعدى عليها ، قررت تخرج و هى و فهد يقعدوا فى الجنينة على الأرض و يشعلوا نار تدافيهم و هما قاعدين يكلموا و يضحكوا فهد نعس على رجل عليا و سمعت عمر من وراها : ممكن اقعد ؟ 

ابتسمت و قالت  : اه طبعا اتفضل 

قعد على بعد مناسب منها و بعدين قال : الجو النهاردة أقل برودة شوية 

عليا : اها ، و لما الجو بيكون برد و تقعد قدام النار شعور الدفى بيكون حلو اوى .

عمر : اه أنا كمان بحب اعمل كدا فى الشتا ..... سكت شوية و بعدين قال : عليا هو أنا ممكن أسألك سؤال لو مش هتزعلى؟ 

عليا : اتفضل 

عمر : ماهر و فاتن يقربولك ايه ؟

عليا سكتت شوية تفكر فى الماضى ، و عمر أفتكر أنها زعلت من سؤاله فقال : أنا آسف لو ....

عليا منعته يكمل لما قالت : أخو سمير طليقى  .

سكتوا الاتنين و بعدين عمر قال : ليه حاسس أن فى كلام عايزة تقوليه  ؟ ، لو عايزة تتكلمي  أنا هسمعك  للأخر 

فعلا كان نفسها تتكلم و تخرج كل اللى جواها فاتنهدت و قالت : كنت  طفلة فى اللفة لما أهلى باعونى مقابل الفلوس ، استغنوا عنى عشان خاطر الفلوس مش عارفة إذا كان فى سبب خلاهم يعملوا كدا و لا لاء بس أيا  كان مفيش و لا مبرر يخلى الام تبيع ضناها .... مفيش مبرر يخلى الاب يستغني  عن قطعة من روحه .... كبرت عند ناس كويسين كانوا بيحبونى اوى و أنا كمان .... كنت متعلقة بيهم و ما كنتش اعرف أنهم مش اهلى الحقيقين لحد ما وصلت عشر سنين أمى  ماتت و بابا اتجوز واحدة تانية شوفت على إيدها  كل أنواع الضرب و التعذيب لمجرد أن بابا كان بيحبنى  أكتر من بنتها ..... كانت بتعدى ايام من غير لقمة واحدة أكلها .....كانت بدل صباح الخير كانت بتضربنى و بدل ما تقول تصبحى على خير كانت بتخلى الحزام هو اللى يقول لما يعلم على جسمى .... كانت مانعة عنى المصروف و الخروج إلا للضرورة .... كانت بتوقفنى مع الخدم اشتغل فى المطبخ و لما بابا كان بيسافر كانت بتعطيهم إجازة و أنا اللى اشيل شغل الفيلا كامل و دا بجانب دراستى اللى كانت عايزة تمنعنى منها ...... كانت بتعدى عليا أيام من غير نوم عشان أخلص اللى ورايا ، واحدة واحدة خلت بابا يكرهني و مرة و هو بيخانقنى طردنى من البيت و قالى انى بنت شوارع و مليش حد و انى رخيصة و رغم الإهانة دى بس مكنش عندى مكان أروح عليه اتحايلت عليه و عليها و بوست رجلهم لحد ما وافقوا أفضل عندهم و لكن كخدامة .....و رغم دا كله كنت بذاكر عشان لما أكبر اعرف اشتغل و اصرف على نفسى ، فضلت عايشة  خدامة 8 سنين لحد ما وصلت 18سنة و دخلت كلية آداب اسكندرية و بابا مات و مراته  رمتنى فى الشارع مكنش عندى مكان اروحه غير بيت عمى اللى اصلا كان بيكره بابا وبيكره البنات ..... و كملت هناك 4 سنين عذاب بس كان أخف شوية بسبب مرات عمى و ابنها اللى كانوا بيهونوا عليا أيامى و حزنى ، لكن كالعادة كل اللى بحبهم بيسبونى ابن عمى سافر يكمل تعليمه برا و فى آخر سنة فى الجامعة كان فى دكتور متعين  جديد و أعجب بيا بس أنا لاء لأنى  كرهت صنف الرجالة كلهم باستثناء واحد بس مكنش موجود عشان يحمينى او حتى يهون عليا ، و من حظى او خلينا نقول القدر خلى سمير الدكتور اللى أعجب بيا ابن رجل الأعمال اللى كان شريك عمى و لما عمى عرف مترددش  ثانية أنه يجوزنى و يخلص منى و مرات عمى مقدرتش تعمل حاجة و عشان أوافق اتجوز دخلوا عليا من بابا أنه محتاجنى جنبه لأنه مريض و مفيش قدامه وقت كتير و هيفارق الدنيا و أنه هيكون بس مجرد جواز صورى ، و بالفعل أنا وافقت و عدا شهر و التانى و التالت و بدأت اتعود  على وجوده و لأنه قدملى  الدعم و الاهتمام اللى كنت محتاجاه و لأنه عوض النقص اللى فى حياتى فكرت انى بحبه و لما قال نخلى جوازنا طبيعى وافقت و كنت دايما بدعى  ربنا يشفيه  لحد ما يوم جه و قالى أن الورم اللى كان عنده خف من العلاج و هو أساسا  معندهوش تعب و لا غيره  و بدأت أعيش  معاه أجمل أيام حياتى و قولت أن الدنيا بدأت تضحكلى لكن مع الأسف كانت بتجهز  لمعاناة جديد و بعد سنة و نص من جوازنا و عدم الإنجاب  و لف على الدكاترة عشان نعرف ايه السبب ، لكن كل الفحوصات كانت بتبين أن مفيش حد فينا عنده مشكلة ، قرر أنه يتجوز عشان يبقى أب و أنا مكنتش معترضة بس جوازه  و أنا على زمته لاء يطلقنى و بعدين يعمل اللى هو عايزه هو اه شرع ربنا أربعة بس أنا مش هستحمل يتجوز عليا بس كالعادة كلامى كان زى قلته ما كنش من نصيبى غير الضرب و الذل و الإهانة  و خصوصا لما مراته التانية خلفت و بدأوا يعيرونى انى معيوبة و انى عقيمة رغم أن ده بتاع ربنا ، ما كنش حد فيهم بيحبنى او مهتم لامرى غير ماهر بس هو كمان مكنش قادر يتكلم ،..... بدأت أزن على ودانهم انى عايزة أطلق و انى مش حباهم كنت مرة بضرب و مرة اتشتم و لكن زى ما بيقولوا الزن على الودان أمر من السحر و بعد محاولات كتير  أطلقت و سافرت القاهرة بعيد عن الكل و بدأت اشتغل مترجمة فى شركة أجنبية و قدرت أعيش 3 شهور لوحدى فى وسط ناس معرفش حد فيهم بس كنت مستريحة بعض الشىء عن الأول .

سكتت شوية تمسح دموعها و كملت و هى بتبتسم بسخرية : سمير مقدرش يعيش من غيرى او الأصح خلينا نقول من غير جسمى بعت رجالته يدوروا عليا عشان يلحق يردنى قبل ما العدة تخلص .... و عرفوا مكانى و رجعونى و كالعادة سلموا عليا بالضرب و فى يوم كتب الكتاب ماهر و الدادة ساعدونى انى أهرب من هناك و من سجنهم ، و دلوقت بعانى من جديد مع رائد .

خلصت كلامها و ارتفع صوت شهقاتها و دموعها كانت بتنزل زى الشلال ، و عمر كمان دمع و هو بيسمعها و صعبت عليه ممكن عشان بتفكره بحد عزيز على قلبه قصتها فيها شبه من قصة عليا ، مسح دمعة نزلت منه و كان هيتكلم يقول حاجة تضحكها أهو يخفف عنها شوية و لكن منعه صوت البركان الهايج اللى وراه .

كان رائد واقف متعصب جدا و عروقه بارزة و عيونه سودا و صرخ بصوت زى الرعد : ملك .

اتفزعت عليا من صوته و بصت وراها بسرعة .

يتبع .........