ـ تعرفى إنك ست معدومه الكرامه يا صفاء بجد . انا قولت وقت ما تعرفى إن انا ومتولى هنتجوز هتاخدى موقف وتاخدى عيالك وتمشى لكن انتى الكرامه عندك صفر صدقينى يا صفاء أنا هخايه يطردك بعيالك فى الشارع 

ـ منك لله يا وفاء انا عمرى ما أذيتك ليه بتعملى معايا كده 

ـ أنا لسه معملتش حاجه يا صفاء خايفه على نفسك وولادك سيبى البيت وامشى 

ـ ده بيتى انا وولادى ومش همشى منه امشى انتى 

ـ يبقى انتى اللى جبتيه لنفسك 

وقفت وفاء فى وسط الصاله تنادى بصوت عالى 

ـ متولى يا متولى تعالى هنا بسرعه الحقنى 

خرج متولى وخرج الاولاد على صوت وفاء 

ـ خير يا حبيبتي فى ايه حصل ايه 

ـ مراتك عايزه تطردنى من هنا وبتقولى انى ماعنديش كرامه وإن ده بيتها هى وولادها عجبك كده 

ـ حقك عليا يا حبيبتي البيت ده بيتك انتى .

ـ لأ لازم تاخد حقى منها يا إما هسيبلك البيت وهمشى أنا مش جايه هنا اتهزق 

وقفت صفاء مصدومه من كلام وفاء وانها بتغير الحقايق بالشكل ده 

كانت لسه هتتكلم قرب منها متولى بعصبيه وضر*بها بالقلم قصاد ولادها 

حطت صفاء ايدها مكان ضر*ب متولى ليها وبصتله بصدمه إنه حتى محاولش يسمعها 

ـ اسمعى يا صفاء انتى هنا خدامه ليها فاهمه يعنى ايه مره تانيه تغلطى فيها هتشوفى منى وش تانى خالص أنا سايبك بس عشان ولادك دول 

مش كفايه عليه عايش معاكى ١٤ سنه بشكلك ده ومنظرك ده ١٤ سنه غاصب على نفسى ومش طايق ابص فى وشك 

اعتبرى نفسك هنا خدامه ليها ولو زعلتيها ولا عملتى حاجه هطردك من البيت بعيالك فاهمه 

قرب منها ولادها بعياط وحضنوها وبصوا لابوهم بك*ره حاول ماهر إنه يتطلم او يدافع عن امه لكن ضعف جسمه خلى متولى يكتفه ويضربه بسهوله 

قربت صفاء منه وحضنت ابنها واخدت هى الضرب مكانه 

ـ خلاص سيب الواد يا متولى سيبه حرام عليك ابنى 

بعد متولى عنها واخد وفاء ودخل الاوضه 

وكانت وفاء بتبصلها بشماته 

فى اليوم التالى كانت وفاء قاعده بتتفرج على التلفزيون وبتقرا الجرنال ونادت على صفاء 

ـ صفاء انتى يا صفاء انتى يا زفته خدى هنا 

خرجت صفاء على صوتها 

ـ خير عايزه ايه يا وفاء 

ـ انزلى هاتى خضار واعملى محشى انهارده وهاتى بطه كمان 

ـ مش معايا فلوس اجيب حاجه 

طلعت وفاء فلوس ورمتها على الأرض 

ـ خدى انزلى هاتى اللى قولتلك عليه ومتتأخريش عايزه اتغدى محشى وبط 

وطت صفاء واخدت الفلوس ونزلت تجيب الاكل قبلت من جواها انها تعمل كده مقابل أنها تأكل عيالها اكله مفيده ليهم 

من وقت مو*ت حماها وأبوها وولادها مأكلوش لحوم 

خرجت صفاء عشان تشترى كل الطلبات وبعد خروجها نادت وفاء على وفاء الصغيره 

ـ انتى يا بت يا وفاء انتى يا زفته 

خرجت وفاء بخوف من غرفتها 

ـ نعم 

ـ غورى اعمليلى فنجان قهوه 

ـ مش بعرف 

ـ مش بتعرفى ليه آمال لزمتك ايه ابقى خلى امك تعلمك عشان مازعلكيش بعد كده 

وغورى دلوقتي اعمليلى كوبايه شاى 

دخلت وفاء للمطبخ تعمل كوبايه شاى لمرات باباها وقدمتهولها 

ـ بقولك ايه غورى روقى الاوضه بتاعتى واياكى تمدى ايدك تاخدى حاجه من حاجتى فاهمه 

عارفه لو ايدك اتمدت على حاجتى هخلى ابوكى يقط*عهالك 

اصبحت وفاء الصغيره بتنفذ كل طلبات وفاء الكبيره بخوف انها تأذيها او تسلط عليها ابوها  ومكنتش بتقول لامها حاجه عشان ماتخليش أمها تزعل اكتر 

رجعت صفاء البيت ووقفت تحضر الاكل وقرب رجوع جوزها بدأت تجهز الاكل على الترابيزه 

وصل جوزها لقى الاكل جاهز قعد هو ووفاء يتغدوا ونادت صفاء على ولادها عشان يكلوا لكن وقفتها صوت وفاء 

ـ بتنادى على مين يا خرفانه انتى 

ـ على ولادى 

ـ وبتناظى عليهم ليه 

ـ عشان ياكلوا 

ـ ومين قالك انى هسمحلكم تاكلوا معانا 

ـ انا رضيت باللى انتى عملتيه ونزلت عشان اعمل الاكل عشان خاطرهم 

ـ بقولك ايه انتى تاخدى طبق محشى ليكى ولولادك وانسى إنك تفكرى فى يوم تقعدى تاكلى معانا على ترابيزه واحده امتى شكلك يسد النفس وانا ولا متولى عايزين حاجه تسد نفسنا والبط ده لمتولى عشان ده راجل شقيان 

ـ حرام عليكى انا تعبت فى الاكل ده عشان ولادى 

ـ غورى من وشى يا صفاء بدل اقسم بالله ماحرمك انهارده من الاكل انتى وولادك 

قالها متولى بعصبيه 

خافت صفاء ينفذ متولى تهديده ليها ودلخت غرفت طبق محشى واكلت ولادها 

مرت الشهور وكانت صفاء عايشه فى نفس الحياه 

مافيش حد تلجأله اهل جوزها اتخلوا عنها وقالولها انتى خايبه مش عارفه تحافظى على جوزك 

وبيت اهلها ايجار مجرد ما ابوها مات اخد صاحب البيت الشقه 

كانت صفاء كل يوم تعيط وتدعى ربنا يفرجها عليها وعلى ولادها 

عدت سنه وهى فى الوضع ده 

بدأ ماهر يصبح عدوانى فى المدرسة وكل يوم يذداد كره*ه لابوه وبيتمنى يكبر عشان يجيب حق مامته 

عكس وفاء اخته اللى كانت بتحاول ترضى مرات ابوها عشان ماتخليش ابوها يضر*بها او يضر*ب امها 

وكانت صفاء بتنزل تشترى الاكل وتطبخ وتروق عشان تقدر تأكل ولادها 

فى يوم نزلت صفاء تشترى الطلبات وقررت وفاء تزود معاناه صفاء وولادها عشان يمشوا من البيت وهى تجيب ولادها 

وقت ما قربت صفاء ترجع من السوق نادت وفاء على وفاء الصغيره 

ـ انت يا بت يا وفاء 

جريت وفاء عشان تشوف طلباتها

ـ نعم 

فى مكتب عابدين كان يجلس وأمامه جاسر 

ـ ازيك يا معلم عابدين لما طلبتنى ماصدقتش نفسى 

ـ طول عمرك ابن أصول يا جاسر وصاحب واجب وجدع عشان كده انا متعشم إنك توافق على العرض اللى هقولك عليه  

ـ اتفضل يا معلم أنت تؤمر 

ـ اولا  أنا عارف أنى متقل عليكم بوجود شعيب ووالدته عندكم لكن مجرد ما العماره الجديدة تخلص بنى هيتنقلوا فيها بإذن الله 

ـ يا معلم عيب احنا أهل وجودهم مش مضايقنى هما كده كده قاعدين فى ملحق منفصل 

ـ ده من اصلك يا جاسر بس كل واحد فى بيته هيكون على راحته أكتر ومش هيحسوا أنهم تقال على حد وكده كده العماره قريبه منكم 

تانى حاجة ودى الأهم أنا عايز اشاركك 

ـ يا سلام ده يوم المنى طبعاً 

ـ هنا بقى مربط الفرس زى ما بيقولوا انا هشاركك وهديك كل الفلوس اللى هتحتاجها بس مش هكون أنا الشريك 

ـ مش فاهم حاجه ازاى هتشاركنى وازاى مش هتشاركنى 

ـ أنا هشاركك بإسم شعيب 

بص يا جاسر انا هدخل معاك شريك بقطعه الارض اللى فى العاشر أنت عارف انى واخد كذا قطعه من زمان 

هدخل معاك شريك بواحدة منهم اللى انت هتختارها وتشوفها مناسبه  وهدخل كمان معاك شريك فى المكن والالات اللى هنستوردها بس كل حاجه هتم بإسم شعيب يعنى فى الأوراق ورسمى هو الشريك وأنا الواصى عليه ولو جرالى أى حاجة وقتها هو يستلم منك الورق واى حاجه تخص الشراكة دى لما يكبر ويكون واعى  ومش عايز أى حد يعرف حاجه عن الموضوع ده الورق كله هيكون فى خزنه بإسمه فى البنك ومافيش حد يعرف حاجه غيرك يا جاسر 

ـ طيب ليه مش عايز ابوه يعرف 

ـ أبوه ممكن يسحب كل حاجه لو بقى الواصى عليه عشان كده أنا مش عايز حد منهم يعرف حاجه خالص 

ولو أنا ربنا أدانى العمر وعشت انا بنفسى هسلمه كل حاجه ولو ربنا أخد امانته المفتاح هسيبهولك مع المحامى بتاعى تاخد شعيب وتعرفه كل حاجه 

والمحامى بتاعى عارف كل حاجه وعارف ايه اللى هيعمله بالظبطت أنا مش عايز حد يعرف عنهم حاجه غير لما أنا اعرفهم أو شعبب يكبر بالقدر الكافى اللى يخليه يقدر يحافظ على نفسه 

ـ حاضر يا معلم ربنا يديك الصحه شوف أنت فاضى اماه ننزل نشوف الارض ونتفق مع مقاول يبنى المصنع وأنا بنفسى هسافر أجيب الاجهزه وكل حاجه ناقصه والحمد لله السيوله متاحه 

ـ يبقى على خيره الله من بكره نبدأ أنا مش عايز تأخير انا عايز نسابق الزمن 

انتهى عابدين من الكلام مع جاسر وقرر إنه يروح البيت القديم يشوف حالتهم ايه ووصلوا لايه 

وصل عابدين البيت القديم لقى احفاده قاعدين بيلعبوا فى حوش البيت قرب منهم عشان يسلم عليهم بعدوا عنه 

ـ فى إيه يا ولاد زعلانين ليه 

ـ عشان انت جبتنا هنا وخلتنا نسيب بيتنا والمكان هنا وحش 

ـ المكان ده أنا عشت فيه سنين وكل واحد فيكم ابوه اتولد وعاش هنا 

افرض أنا فضلت فقير زى منا ماوقتها برضوا كنتوا هتعيشوا هنا

ـ بس أنت مش فقير هتلنا بيت تانى 

ـ طيب ليه ماتطلبش من أبوك يجبلك انا لما ابوك كان صغير جبتله بيت عشان وقتها كنت أنا المسئول عنه إنما دلوقتي هو كبر وبقى مسئول عنك اطلب منه يجبلك بيت 

( تفتكروا مين بقى الولد ده 🤔🤔🤔) 

دخل عابدين البيت لاقاهم كلهم متجمعين فى الصاله منتظرين دخوله 

وقف إبنه الكبير قدامه 

ـ الحمد لله إنك لسه فاكر إنك ليك ولاد وبيت تسأل عنهم جبتنا هنا ورمتنا ومسالتش فينا رميت ولادك عشان تربى ولاد غيرك 

ضحك المعلم عابدين على كلامه بعلو صوته 

ـ وأنت يا صغنن عندك كام سنه يلى مستنى ابوك يصرف عليك 

وانا اصغر منك كده كنت بشتغل وبنحت فى الصخر عشان اعيشكم عيشه كريمه كنت سايبكم مسئولية لامكم فى غيابى فاكر أنى هلاقى ست فى ضهرى تعلم الصح والغلط إنما للاسف طلعت غلطان ولقتها ربيتكم على الدلع قولت لنفسى معلش يمكن مش عايزاكم تدوقوا اللى دوقناه انا وهى قررت اخدكم معايا الشغل تتعلموا وتنشفوا وللأسف كل أما ادى ضهرى لحد فيكم يلعب بديله أصل طلع ديلكم مايل ودلوقتي بتحاولوا تربوا عيالكم زيكم عايزين اللى يأكلهم ويشربهم 

واحد غيرك منك ليه كان نزل محله وفتحه واخد ابنه فى ايده زى ما كنت بعمل معاكم عشان يعلمه الشغل 

لكن للأسف انتوا شبعوا بدرى بدرى والغلط منى للأسف 

عشان كده من هنا ورايح مافيش حاجه بدون مقابل 

ـ قصدك ايه هتسبنا هنا

ضحك بحسره عابدين فى سره على ابنه الطفل الصغير نزل لما شاف امه بتشقى صعبت عليه والفطره خلتوينزل يشتغل عشان يصرف على أمه واخته ودول لسه مش عارفين يفكروا يعملوا ايه معتمدين أنى هحن واجى افتحلهم البنك تانى 

ـ وأنت صغير انت واخواتك مافكرتوش تشتغلوا وتصرفوا على مراتاتكم وعيالكم 

ـ وأنت عايزنا نشتغلىايه صبيان فى محلتنا 

ـ وانا لو مكنتش كبرت واشتغلت عشان أعمل المحلات دى كنتوا هتشتغلوا ايه 

اتكلم عامر محاولا أن يلين قلبه