يزن غمض عينه بوجع: انا امى اتقت*لت 

تقى بصدمه: ايه ازاى 

يزن وعيونه دمعت: فوزيه ال قتلت*ها 

تقى بصتله ومصدومه ودماغها مش قادرة تستوعب كم الاحداث 

يزن: احنا كنا اسرة كويسة جدا جدا قمه السعادة كانت فى حياتنا مكنش ناقصنا حاجة لحد اما دخلت الحر*بايه فوزيه حياتنا جت سكنت فى الفيله ال جنبنا وبدات تتقرب مننا لحد اما كانت شبه قاعدة معانا طول النهار وامى عشان طيبه صدقتها وحبيتها جدا واعتبرتها اختها بس التانية عملت اي خدعت*ها وقتل*تها كانت عينها من بابا اوى شكله وفلوسه استكترته على امى بدات تقرب من ابويا وابويا مكنش حابب كده لانه كان بيحب امى اوى لما صدها اضايقت جدا وغارت من امى اتفقت مع الشغاله انها تحطلها سم عشان تموت وبعد كده قالت للشغاله انها هتخفيها بعد الجريمه عشان محدش يعرف طريقها وفعلا حطه سم لامى 

غمض عيونه وبدا يعيط 

يزن بعياط: ماتت امى ما*تت قدام عينيا وشوفتها بعيونى دول ابويا بعد موتها اتعذب بس فوزيه بدات تلف عليه تانى لحد اما بقى مهوس بيها بقت تضربني وتعذبنى وابويا مبيعملش حاجة وانا مستغرب ازاى مستسلم كده لحد اما كبرت وابويا مات فجاة بس طلع ابويا كاتب كل حاجة باسمى فوزيه اتجننت ازاى مورثتش وانا ال خدت كل حاجة وبدات تحطلى حبوب هلوسه 

وانتى عارفه الباقى اااه ونسيت اقولك اهم حاجة كان عندى اخت تؤام بس للاسف اتخطفت ومعرفناش عنها حاجة وبعد سنتين جالنا خبر انها ماتت دى كانت قاضيه بالنسبالى واتعذبت كتير اوى على ما فوقت من موت امى واختى

تقى بعياط: انت اتعذبت اوى 

يزن: الحمد لله انا راضى وراضى اكتر لانه عوضنى بيكى انا بحبك بحبك اوى 

تقى : بس انا قلبى لسة زعلان منك ايوا سامحتك بعد اما حكيتلى بس هو زعلان شوية 

يزن: هصالحه هفضل ورا لحد اما اصالحه بس انتى سيبيلى نفسك 

تقى بكسوف: ماشى 

يزن بضحك: حبيبى المكسوف وعامل شبه الطماطم 

تقى: بس يا يزن 

يزن: يا خرابى على اسمى وهو خارج من شفا*يفك 

تقى بكسوف كبير: يزن 

يزن: افضلى قولى اسمى كتير عشان اكلك دلوقتى 

تقى: مش هتكلم خالص 

يزن: يبقا احسن برده 

تقى بصتله بعصبيه وزعل 

يزن بضحك: بهزر يا رمضان

تقى قعدت تضحك ويزن شاركها الضحك 

عند فوزيه 

فوزيه رايحه جايه مش عارفة ازاى حصل كل دا اتصلت بحسين

فوزيه بعصبية: حسين اوعى تكون خطفت تقى 

حسين: لا طبعا بحسبك انتى ال عاملتى كده 

فوزيه: لا مش انا انا مكنش فى دماغى خطفها أنا كنت ناويه على حاجة تانية خالص بس حصل ال حصل

حسين: تفتكرى مين 

فوزيه: الله وواعلم بس اوعدك لازم اعرف الحكايه كلها

قفلت فوزيه مع حسين وقعدت دماغها هتتفجر من التفكير جالها تليفون 

فوزيه: الو مين 

اميرة: انا مدام اميرة يا فوزيه هانم 

فوزيه: اهلا مدام اميرة خير 

اميرة بتوتر: عاوزة اقولك حاجة 

فوزيه: اخلصى وقولى 

اميرة: البنت ال كنتى جيباها 

فوزيه برييه: مالها 

اميرة بخوف: هربت 

فوزيه التليفون اترم من ايديها من الصدمه